9 types

Home / Enneagram / 9 types

Waar het werkelijk om draait, is wat een basis Een koste wat het kost wil voorkomen: fout of corrupt zijn. Diep vanbinnen ben je ervan overtuigd dat je gebrekkig bent. Je vertrouwt niet echt op jezelf om te weten wat het juiste is om te doen. Daarom creëer je als basis Een een set regels die je handleiding voor het leven wordt. Deze innerlijke kritische stem moet je volgen als je een integer persoon wilt zijn. Als basis Een versmelt je zo met deze innerlijke criticus dat je gaat geloven dat jij het bent. Je maakt geen onderscheid meer tussen je innerlijke criticus en je ware zelf. Daardoor word je meer en meer slaaf van deze innerlijke stem die de lat steeds hoger legt. In het begin zegt deze stem dingen als: ‘Je mag niet liegen.’ Na een aantal jaren worden de regels steeds concreter en kan het iets worden als: ‘Je mag niet gaan slapen voordat de keuken perfect is opgeruimd en de kussens in de zitbank op de juiste manier zijn geschikt.’ Omdat je als basis Een echt geen fouten wilt maken, span je je maximaal in om de regels te volgen. Een andere regel is dat je perfect moet zijn en ook zo moet handelen. Je bent bang om de controle te verliezen, want dan ben je immers niet perfect. Dus je wilt altijd en overal beheerst zijn. Als je toegeeft aan emotie, voelt dat als het begin van het einde. ‘Wat als iedereen dat zou doen? Dat is niet volwassen en zo komen we nergens. We hebben werk te doen!’ Je angst om fouten te maken is zo groot dat je een taak meerdere keren kunt controleren voordat je ze uit handen geeft. Het stoort je wanneer iets niet ‘af’ is naar je eigen normen, ook al vindt je opdrachtgever het misschien al goed genoeg. Jij moet zelf bepalen wanneer jij iets goed genoeg vindt. De meeste mensen zijn immers te laks en jij wilt een toonbeeld zijn van kwaliteit.

Wat je als basis Een nastreeft, is integriteit. Dat woord is afkomstig van het Latijnse integer en betekent ‘compleet, heel’. Het gaat dus om iemand die duidelijk voor iets staat, zonder dubbele agenda. Iemand die eerlijk, fair, betrouwbaar en rechtschapen is. Dat zijn allemaal heel belangrijke waarden voor basis Een. Je wilt doen wat je behoort te doen, wat gepast is volgens je eigen set regels. Je houdt van een zekere stabiliteit, een nuchtere en praktische aanpak en wilt op anderen niet onnozel of frivool overkomen.

Je wilt de kritiek van anderen voor zijn en het goede voorbeeld geven. Het frustreert je vaak dat je de enige volwassene in de ruimte lijkt te zijn die ziet wat er nog niet in orde is of wat er moet gebeuren. Je neemt het leven serieus en voelt je vaak verantwoordelijk voor de goede gang van zaken. Je vindt jezelf rationeel en objectief. Je schept graag structuur in chaos, ook omdat je graag zelf bepaalt hoe de structuur moet zijn. Je bent een idealist en je wilt een wereld creëren waarin iedereen zich als een verantwoordelijke volwassene gedraagt. Je streeft ernaar jezelf en anderen continu te verbeteren om deze ideale wereld te realiseren. Het is echter frustrerend wanneer anderen niet altijd met dezelfde discipline en toewijding de regels volgen. Jij volgt de regels om van de wereld een betere leefplek te maken, dus waarom doen anderen dat dan niet? Dat zou toch veel makkelijker zijn? Onder je schijnbaar morele superioriteit en behoefte om alles te corrigeren, schuilt een diepe angst om fout, slecht of corrupt te handelen. Anderen kunnen je verwijten dat je voor hen de lat te hoog legt, maar ze hebben geen idee hoeveel hoger je de lat voor jezelf legt.

Waar het werkelijk om draait voor basis Twee, is onvoorwaardelijke liefde. Het probleem is dat je als harttype er niet echt op vertrouwt dat je goed genoeg bent om wie je bent. Daar zit een diepgeworteld schaamtegevoel. Alsof jezelf zijn niet volstaat om geliefd te worden. Dus je denkt een strategie nodig te hebben om die liefde te verdienen: behulpzaam zijn. Als basis Twee heb je immers het talent om op te merken wat anderen nodig hebben en je hebt de nodige energie om anderen te ondersteunen. Je observeert de mensen van wie je erkenning wilt en past je automatisch aan hen aan. Je stemt je af op hen zoals een bloem zich naar het zonlicht draait om te kunnen bloeien. Je gelooft dat als jij maar genoeg liefde geeft, je die ook wel zult ontvangen. Alles wat je doet, is om de relatie te versterken. Het voelt soms alsof jij hier bent om de liefde te verspreiden als een engel. Jij bent hier om te geven, anderen te helpen. De keerzijde is dat ontvangen heel moeilijk is. Je weet wel wat je wilt, maar erom vragen is moeilijk, want je bent doodsbang dat mensen je als behoeftig gaan zien. Je moet er eerst zijn voor de anderen, pas daarna mag je aan jezelf denken. Het probleem is dat je maar moeilijk tot jezelf komt omdat je steeds wel iets ziet wat je voor anderen kunt doen. Zo blijf je onderaan bengelen op je lijstje van mensen voor wie je moet zorgen.

Doordat je zoveel moeite steekt in er zijn voor de anderen, is het ergste wat ze kunnen zeggen tegen jou dat het geen verschil maakt of je er bent of niet. Dat je nutteloos, onbelangrijk en onbetekenend bent voor de ander. Je steekt immers zoveel energie in het verkrijgen van de erkenning en waardering van anderen, je offert zoveel op en dan zouden mensen je alsnog afwijzen? Als dat gebeurt, kwetst dat je enorm en heb je het gevoel dat het jouw schuld is, dat je je nog meer moet inspannen om de connectie te maken. Je moet nog meer geven, nog meer verzorgen, nog aantrekkelijker zijn, nog hartelijker. Je legt jezelf op dat je de signalen van anderen nog beter moet oppikken om je helemaal op hen af te kunnen stemmen.

Als een naaste zich wat minder voelt, merk je dit onmiddellijk op en zul je hem of haar ook emotioneel willen steunen. Op deze manier schep je immers een nog hechtere band en daar draait het om. Er hoeft niet per se elke keer een ‘dank u’ te komen. Het belangrijkste is dat je voelt dat de relatie versterkt. Het is een grote teleurstelling wanneer je merkt dat anderen je hulp vanzelfsprekend vinden of wanneer ze van jou profiteren. Dan kun je de ‘hulpkraan’ plotseling dichtdraaien en dan is het voor altijd gedaan met geven. Als die persoon jou dan belt met een hulpvraag, kun je je ‘spijtig genoeg onmogelijk vrijmaken’.

Waar het werkelijk om draait, is wat een basis Drie koste wat het kost wil voorkomen: falen. Dat zou je een gevoel van waardeloosheid geven. Wat kom je hier immers doen als je niets te realiseren hebt? Je wilt iets neerzetten, een blijvende prestatie die aantoont dat je als mens de moeite waard bent.

Onlangs zei een vrouw met basis Drie tijdens een coaching terloops dat ze ‘iemand wil worden’. Ik vroeg haar wie ze dan nu is, als ze nog niemand is. Dat impliceerde ze immers. Deze vraag zette haar aan tot nadenken en raakte haar tot tranen toe. Ze had dit heel spontaan gezegd, maar besefte de onderliggende betekenis van de woorden niet ten volle. Als ze maar succesvol genoeg was, dan zou ze ‘iemand’ zijn. Alsof je je recht om hier te mogen zijn moet verdienen door te presteren en uit te blinken. Als basis Drie vergeet je dat geboren zijn bewijs genoeg is dat je hier mag zijn. Je hoeft niets meer te bewijzen. Als harttype vertrouw je er onvoldoende op dat je goed genoeg bent zoals je bent om de erkenning te verdienen. Hier zit een grote schaamte. Dit voelt aan als een leegte in jezelf en deze probeer je op te vullen met prestaties.

Je bent er als de dood voor dat mensen de leegte zouden zien achter je succesvolle imago. Dit zou aanvoelen als ‘ontmaskerd worden’. Deze leegte wil je verbergen, zodat je mensen al heel sterk moet vertrouwen voordat je echte intimiteit toelaat en ook je kantjes kunt laten zien die niet oké zijn. Basis Drie draagt ook de schaamte van de familie. Daardoor wil je het beter doen dan de vorige generatie en wil je dat de volgende generatie het nog beter heeft. Op zich is het super dat je wilt presteren en ergens voor gaat. Probleem is echter dat je als basis Drie niet gaat voor je eigen wensen, wat je eigen hart echt wil. Al vanaf heel jonge leeftijd pik je als kind op wat je ouders van jou verwachten. Vooral de verzorgende figuur (meestal de moeder) speelt een heel belangrijke rol in dit proces. Je pikt snel op wat zij wil en hoe je in haar ogen kunt uitblinken. Je past je dan aan en gaat dit waarmaken. Succes op zich is niets waard. Succes is een middel om de erkenning en liefde van betekenisvolle figuren in je leven te verdienen.

Je wilt het liefst bewonderd worden om je successen. In het applaus zit de erkenning en de echte beloning, niet in het succes op zich. Je drang om te presteren is zo groot dat je dit ook op een efficiënte manier wilt doen. Je schakelt heel flexibel over op de weg naar je doel. De tweede zijn is waardeloos. Zo hoorde ik een vrouw vertellen dat zij een zilveren olympische medaille had behaald. Het is nog steeds haar grootste frustratie, want ze had goud moeten winnen. Ze had al van die tegenstander gewonnen, dus ze wist dat het mogelijk was. In haar ogen had ze dus eerder gefaald om goud te behalen in plaats van zilver te winnen. Dit voorbeeld toont aan hoe hoog je de lat legt als basis Drie. Niet alleen is het belangrijk om je doel te bereiken, je wilt dit ook nog eens doen op de meest efficiënte manier. Je wilt zo snel mogelijk naar je doel en je hebt er de energie voor. Je gaat er met volle snelheid voor. Als je onderweg een mogelijkheid ziet om je doel nog sneller te bereiken, ga je heel flexibel schakelen en je plan bijsturen.

Waar het werkelijk om draait, is het levensdoel van basis Vier: ontdekken wie ze werkelijk zijn op hun eigen unieke manier. Het leven heeft voor een Vier totaal geen zin als hij/zij een grijze muis zou zijn, gewoon zoals alle anderen. Dat zou saai zijn. Dit stuk in ons zoekt naar onze eigen betekenis en die van elk individu. Wie ben ik als individu? Wie ben jij als individu? Wat maakt ons verschillend? Hoe zetten we elk een unieke kwaliteit in deze wereld? Als basis Vier zoek je onophoudelijk naar zingeving: hoe maak ik van mijn leven iets betekenisvols? Hoe leef je je leven vanuit je eigen hart vol passie? Hoe is jouw hart uniek en speciaal? Dit is een oneindige zoektocht.

Het voelt als basis Vier alsof er een stuk ontbreekt, alsof er iets fundamenteel mis is met jou. Alsof alle anderen een handleiding gekregen hebben voor dit leven, behalve jij. Dus nu moet je op zoek naar deze handleiding. Het voelt als een achterstand die je hebt ten opzichte van anderen. Je gelooft dat je je antwoorden op de diepe levensvragen zult vinden als je deze unieke handleiding vindt, helemaal op maat geschreven voor jou. Dan heb je je unieke sleutel gevonden die je de erkenning en liefde van anderen zal opleveren. Als harttype ben je er immers ook van overtuigd dat je een strategie nodig hebt om deze erkenning te krijgen. Gewoon zijn wie je bent is onvoldoende volgens jou. De unieke sleutel, je identiteit ontdekken zal je toegang geven tot de erkenning van anderen. Je zoekt naar diepgang, mysterie, schoonheid en intimiteit in je leven, want je gelooft dat dit je dichter brengt bij het ontdekken van je identiteit. Je wilt authentiek vanuit je hart leven, toont wat je voelt en wilt graag een oprechte reactie van je toehoorder waaruit blijkt dat hij je gevoelens erkent. Wanneer anderen niet op een emotionele manier connectie maken met jou, kan dat bij jou de angst uitlokken dat je emotioneel afgesneden wordt.

Je verlatingsangst is groot, want diep vanbinnen heb je het gevoel dat er iets fundamenteel mis is met jou. Dit geeft jou een laag zelfbeeld en maakt je dus onzeker. Dit is ook begrijpelijk, omdat je de noodzaak voelt om op een heel persoonlijke manier contact te maken met anderen, vanuit je emoties en gevoelens. Je legt je hart en ziel bloot, wat je heel kwetsbaar maakt. Als mensen dan kritiek geven of je het gevoel krijgt dat ze je afkeuren, voelt het als een persoonlijke afwijzing die veel pijn doet.

Je hebt een rijk gevoelsleven dat je graag op een artistieke manier tot uiting brengt. Dit kan via muziek componeren, schilderen, schrijven, dansen of welke manier dan ook. Het belangrijkste is dat je op een creatieve, unieke, persoonlijke manier uiting kunt geven aan je diepste emoties. Je wilt bezield, uniek, intuïtief en origineel zijn. Ordinair of gewoon zijn is je ergste nachtmerrie. Wat voor persoonlijke betekenis heb je dan immers?

Waar het werkelijk om draait, is wat basis Vijf zoekt: je plaats verdienen in de wereld door kennis en inzicht te verschaffen. Je voelt je als een buitenaards wezen dat op deze aarde gedropt is zonder sociale handleiding. Dit is zo beangstigend dat je je talent om zaken te observeren en te analyseren inzet om je plaats te verdienen. Het spel van al die mensen lijkt zo ingewikkeld. Je ziet niet onmiddellijk een logica. Dus neem je afstand, wil je het rustig bekijken en helemaal in je opnemen. Pas als je het helemaal doorhebt en alle spelregels kent, voelt het veilig om mee te spelen.

Een van je grootste angsten is dat mensen je dom zullen vinden of dat je domme dingen gaat zeggen. Daarom wil je eerst zeker zijn van je standpunten. Je kunt in een korte tijd bergen informatie vinden en verwerken. Je ervaart de wereld als overweldigend omdat je veel prikkels opneemt. Je hebt dan ook veel tijd alleen nodig om alles te organiseren in je hoofd. Je hoofd is als een klein kastje waarin veel energie gepropt zit. Deze mentale activiteit vergt zoveel energie dat er vaak nog weinig over is om te gebruiken voor lichamelijke inspanningen. Je vindt het trouwens moeilijk om je lichaam echt helemaal te voelen. Het is alsof alle aandacht naar je hoofd gaat en je vergeet dat er ook nog een lichaam is. Je bent diep vanbinnen ook bang om je lichaam echt te voelen, want dat wil zeggen dat je ook je hart volledig voelt. Dat is onbekend en gevaarlijk terrein. Emoties zijn bedreigend, want die zitten niet logisch in elkaar. Die ga je liever uit de weg.

Je wilt zo onafhankelijk mogelijk zijn. Het liefst heb je niets of niemand nodig. Dat voelt het veiligst. Menselijke contacten vergen immers veel energie. Hulp vragen van anderen doe je echt niet gauw, ook omdat je er niet van houdt dat mensen iets van jou zouden verwachten. Je weet immers niet of je er de energie voor zult hebben. Ook de invulling van je tijd wil je zelf bepalen. Om je privacy te bewaren, compartimenteer je je leven, dat wil zeggen dat alle domeinen in je leven een apart mentaal vakje krijgen. Op deze manier weet niemand alles van jou. Iemand echt vertrouwen is immers heel moeilijk en deze strategie helpt om je onafhankelijkheid te bewaren. Je blijft uit de buurt van intrusieve mensen die te snel te diepgaand contact met jou willen opbouwen en te veel naar persoonlijke zaken vragen. Je automatische reactie is dat je dichtklapt en meer afstand neemt. Je vermijdt pretentieus en ostentatief vertoon. Je bent bescheiden, eenvoudig en je wilt zeker niet opvallen. Praten over koetjes en kalfjes en brainstormsessies kunnen voor jou een ondraaglijke tijdverspilling zijn.

Waar het werkelijk om draait, is wat een basis Zes koste wat het kost wil voorkomen: onbeschermd alleen komen te staan. Je wilt zekerheid en veiligheid door bij je netwerk te horen, hoe groot of hoe klein dit ook is. Je gelooft er immers niet in dat je het alleen zult redden. Je vertrouwt onvoldoende op jezelf, dus zoek je steun bij bondgenoten. Maar de vraag is: wie kun je vertrouwen en wie laat jou niet vallen?

Je bent superloyaal en wilt je toewijding niet aan de verkeerde persoon of groep geven. Je bent verslaafd aan ‘zoeken naar bewijzen’: mensen, ideeën, overtuigingen worden telkens weer getest om te zien of ze je loyaliteit wel verdienen. Je merkt op of deze mensen consistent zijn. Je onthoudt wat iemand doet en zegt. Als je tegenstrijdigheden opmerkt, is het moeilijk om deze persoon te geloven. Als je echter merkt dat iemand duidelijk is en doet wat hij zegt, wekt dit vertrouwen op. Je wilt ook weten of de persoon je zal beschermen als het erop aankomt. Je ergste angst is dat een machtsfiguur, zoals je baas, op zijn besluit of standpunt terugkomt om zijn eigen hachje te redden en jou laat opdraaien voor een fout waardoor jij alleen zou komen te staan in het team. Deze situatie zou je heel ongelukkig maken. Daarom wil je duidelijke afspraken. Op die manier weet je dat jou niets verweten kan worden als jij loyaal bent en doet wat je gevraagd wordt. Onduidelijke afspraken of standpunten die steeds veranderen, geven je een onveilig gevoel. Als er geen gedetailleerde instructies zijn, wil je op zijn minst een baas die je garandeert dat hij je zal verdedigen als zaken fout zouden lopen terwijl jij je best doet. Als je baas loyaal is aan jou en het team, ben jij ook zeer loyaal en draag je zijn beleid mee uit. Is je baas echter onbetrouwbaar in jouw ogen, dan kun je rebels worden en zijn gezag ondermijnen door bondgenoten te zoeken.

Je past je aan de groep aan en zet je individuele belangen opzij. Je beseft immers dat een echte teamplayer zijn eigen zin niet kan doordrijven. Teamwerk vergt aanpassingsvermogen. Dan pas kun je erbij horen en genieten van de veilige ondersteuning van de groep. Je hebt behoefte aan geruststelling, aanmoediging en positieve feedback van je vrienden en geliefden om te geloven in jezelf. Je bent immers een onzekere persoon. Je houdt echt niet van chaos, lafheid, gevaar, onzekerheid, onderwerping en alleen staan. Je kunt ook bang zijn om bang te zijn.

Waar het werkelijk om draait, is wat een basis Zeven koste wat het kost wil voorkomen: dat je vrijheid beperkt zou worden door anderen. Je hebt ruimte voor onverwachte zaken nodig, variatie, nieuwe prikkels, zuurstof! Als anderen tegen jou zeggen wat je moet doen en op welke manier, dan voelt het alsof ze je in een gevangenis zetten. De vrijheid om je creativiteit de vrije loop te laten wordt afgenomen. En laat deze ad hoc creatieve oplossingsgerichtheid nu juist een van jouw grootste talenten zijn! Als dit aspect wegvalt in een opdracht, is alle plezier er dus ook af voor jou.

Je hebt behoefte aan nieuwe prikkels en je kijkt steeds uit naar een nog leukere optie. Je laat je graag meevoeren met de stroom en verwelkomt veranderingen op het laatste moment, zolang het maar leuke verrassingen zijn! Je hebt behoefte aan flexibiliteit en lichtheid in het leven. Het is alsof jij hier bent om de vreugde te verspreiden in deze wereld, waar er naar jouw gevoel te veel ernst is. Als het te zwaarmoedig of te serieus wordt rondom jou, is jouw automatische reactie de boel met humor en lichtheid op te vrolijken. Jij stopt de bubbels in de champagne en maakt alles sprankelend. Als je fysiek niet weg kunt uit een saaie situatie, dan vertrek je mentaal op reis. Je beeldt je dan leukere zaken in. Dat is je manier om jezelf op te vrolijken. Een andere techniek is dat je in elke situatie wel iets positiefs weet te ontdekken, ook al lijkt jouw omgeving in zak en as te zitten.

Je ziet jezelf als iemand die houdt van plezier. Ook al ben je volwassen, je houdt je innerlijke kind in ere en kunt er nog steeds van genieten om zelf ook te spelen. Je bent creatief genoeg om leegten in te vullen. Zo zijn er volwassenen die een speelkamer hebben met een biljart, een dartsbord, een gameboy en alles wat het speelse kind in hen blij maakt. Jij bent nooit te oud om te spelen! Je kunt enthousiast reageren als er iets nieuws op je pad komt. Dit stimuleert en fascineert jou. Alleen kun je je aandacht er niet te lang bij houden. Zodra de energie wat ‘zakt’, zoek je actief iets anders leuks en gaat je enthousiasme daarnaartoe. Je schakelt hier snel in. Je scant je omgeving continu op fascinerende nieuwe prikkels.

Je allerergste angst is dat je vast zou komen te zitten in emotionele pijn. Conflicten ga je om die reden ook liever uit de weg. Verdriet, teleurstelling, kritiek, je minderwaardig voelen en verveling vind je moeilijk te dragen. Je bent bang dat je zaken zou missen in het leven, dat je doodgaat en de enorm lange bucketlist nog niet hebt afgewerkt. Daarom leef je alsof je morgen gaat sterven en alles eruit wilt halen. Wat je beleefd hebt, kunnen ze je immers niet meer afpakken. Waarom wachten op iets en geduld hebben als je het nu al zou kunnen hebben? Eigenlijk wil je gewoon dat al je behoeften voor honderd procent bevredigd worden op dit moment. Dan weet je zeker dat je alles gekregen hebt wat je wilde.

Waar het werkelijk om draait, is wat basis Acht koste wat het kost wil voorkomen: gestuurd of gecontroleerd worden door anderen. Je gelooft niet dat het veilig is als je het heft niet in eigen handen hebt. Je ziet de wereld als een gevaarlijke plaats waar mensen erop uit zijn om je een mes in de rug te steken. Je wilt absoluut niet overgeleverd zijn aan de genade van anderen, want je vertrouwt er niet op dat dat rechtvaardig zal verlopen. De beste manier om je te beschermen, is tonen dat je sterk bent en anderen intimideren, zodat ze je met rust laten. Aanvallen is de beste verdediging. Je moet zelf je beslissingen nemen, want anderen zijn erop uit je te manipuleren. Niemand kan voor jou beslissen wat jij moet doen als basis Acht. De ergste nachtmerrie is wanneer anderen je emotioneel proberen te manipuleren. Basis Acht doet er immers alles aan om niet kwetsbaar te zijn, want dat is niet sterk en niet veilig. Je bent er als de dood voor dat je verrast zou worden door emotionele manipulatie op een moment  dat je je dekking even had verminderd.

 

Als er dan toch iemand op je pad komt die je emotioneel probeert te manipuleren, dan ga je de strijd aan en reageer je keihard. De blanke pit wordt dan heftig verdedigd door de ruwe bolster te tonen aan de buitenwereld. Mocht het toch eens gebeuren dat je je blanke pit laat zien en anderen kwetsen je, dan kun je je enorm vernederd voelen. Een sterk persoon laat zich niet vernederen, je had dat door moeten hebben en moeten voorkomen! Het is een heel bedreigende ervaring voor basis Acht, want je ingebouwde, intuïtieve radar voor ‘bullshit’ heeft gefaald en daar wil je juist op vertrouwen. Als basis Acht voel je in je buik wanneer er iets niet klopt, wanneer iemand larie en apekool verkoopt. Een ondenkbare combinatie die erg veel stress creëert, is dat je niets zou kunnen doen, machteloos zou staan in een onrechtvaardige situatie. Dit strookt immers totaal niet met je ‘can do’-attitude en confronteert je met je beperkingen.

Wat je als basis Acht nastreeft, is impact hebben op de wereld. Machteloos staan is een nachtmerrie voor je. Je wilt een positieve stempel drukken op de wereld door rechtvaardigheid te stimuleren. Je bent een toonbeeld van het uiten van je eigen waarheid en nodigt anderen uit om ook voor hun eigen waarheid op te komen. Het is niet nodig dat je het allemaal met elkaar eens bent. De verschillen geven meer kleur in de wereld van type 8. Het belangrijkste is dat het je persoonlijke mening is waar je voor staat en dat je die met vuur en passie verdedigt. Je wilt anderen in hun eigen kracht zetten, hun eigen pad laten volgen zonder zich al te veel af te vragen wat derden ervan denken. Je wilt je leven ten volle leven, met intensiteit en heftigheid. Je moet voelen dat je leeft.

Basis Acht wil een wereld creëren waar iedereen rechtvaardig en eerlijk is zodat er geen emotionele manipulatie is. Je wilt dat iedereen doet wat hij zegt en dat er op dat vlak geen enkele verrassing is. ‘Walk your talk’ is een heel belangrijk principe voor type 8. Dan liggen alle kaarten op tafel en wordt het spel compleet open en transparant gespeeld. Dan pas voelt het veilig om als basis Acht je kwetsbaarheid te tonen in de wereld. Zolang die wereld nog tekenen vertoont van schijnheiligheid en achterbaksheid, moet je je pantser van kracht aanhouden.

Waar het werkelijk om draait, is wat een basis Negen koste wat het kost wil voorkomen: de verbondenheid of eenheid verbreken. Het is niet veilig om te veel voor je eigen mening op te komen, want je bent bang dat dit conflict, onenigheid of complicaties kan veroorzaken. Je ziet de wereld als een aangename plek waar mensen uiteindelijk allemaal dezelfde lucht inademen.  We delen zoveel, waarom zouden we het elkaar moeilijk maken? Je beschouwt de wereld als een ketting met allemaal dezelfde parels: we zijn allemaal gelijk. Hierdoor voelt het voor jou niet veilig om anders te zijn, er te veel uit te springen want dan kom je op de radar en dat verbreekt het geheel, de verbondenheid. Dus je onderdrukt je eigen mening om de lieve vrede te bewaren. Je wilt niet in het middelpunt van de belangstelling staan, maar je wilt wel gezien en gehoord worden zoals je bent. Wanneer er iemand op je pad komt die veel noten op zijn zang heeft en veel ruimte inneemt, stoort jou dat geweldig, want die verbreekt de verbondenheid. Als jij onder de radar moet blijven, dan de anderen ook! Een situatie die je helemaal verafschuwt, is wanneer anderen jou over het hoofd zien. Het is immers belangrijk voor jou dat iedereen gehoord wordt en als ze jouw mening dan vergeten te vragen, kwetst je dat diep. Je voelt je dan buitengesloten, alsof je als enige parel geweerd wordt uit de ketting, terwijl je juist zoveel moeite doet om bij te dragen aan de samenhorigheid. Je kunt echter je woede moeilijk uiten en de kans is dus groot dat je niets zegt en het conflict uit de weg gaat. Hoewel je als basis Negen het meest woedende type bent, voelt dat helemaal niet zo voor jou. Je woede is zo groot dat je er bang voor bent. Je stopt haar als het ware in een grote doos en dan ga je op de doos zitten. Dit onderdrukken kost je veel energie. De meeste Negens zeggen me dan ook dat ze vaak een gevoel van ‘zwaarte’ hebben, alsof ze hun ziel vullen met zakken zand. Een andere reden voor deze zwaarte is dat Negens door hun woede af te sluiten ook hun levensenergie onderdrukken. Ze kunnen niet langer bij waar ze gepassioneerd door raken of blij van worden.

Wat je als basis Negen nastreeft, is innerlijke rust, stabiliteit. Je wilt op de oever van een rustig meer zitten waar de zon schijnt en waar niet te veel deining op het water komt. Dat wil niet zeggen dat je alle actie schuwt. Je kunt intensief bezig zijn! Het gaat hier eerder om spanning vermijden, conflicten voorkomen in het gebied dat jouw innerlijke rust verstoort. Voor sommige Negens is dat de eigen familie, de partner, voor anderen kan dat hun vriendenkring zijn. De minste spanning in je omgeving pik je op, vaak lichamelijk. Daarom streef je ernaar dat mensen in je omgeving tevreden zijn. Dan kun jij ook tevreden zijn en kun je relaxen. In het bijzijn van anderen stel je je meegaand op en lijk je makkelijk in de omgang. Je zelfbeeld is dat jij absoluut niet de persoon wilt zijn die problemen creëert, de rust verstoort. Thuis zul je ervoor zorgen dat wat je hebt, je tevredenstelt en een comfortabel gevoel geeft. Je kunt genieten van eenvoud en kleine dingen in het leven zoals een wandeling in de natuur of even in de tuin zitten en naar de vogels kijken.