Type Een

Home / Enneagram / Het model / 9 types / Type Een

De Deugdzame Hervormer

Welk talent hebben we allemaal te integreren van de 1 als ontwikkelingspad?

Hun wijsheid, integriteit en vasthouden aan gezonde procedures geven richting en helderheid in een wereld waar verwarring of chaos heerst. Ze zijn meesters in het visualiseren van de ideale wereld en gaan gedisciplineerd tot het uiterste om utopia waar te maken. Het zijn ware nobele ridders die hun eigen sterke overtuigingen volgen en niet bang zijn als dit ingaat tegen de ouders, baas of gemeenschap. Enen hebben een speciaal talent om te onderwijzen en scheppen er plezier in om anderen te helpen en verbeteren.

Innerlijke strijd als het je basistype is: beheersen versus loslaten

Wanneer ik me in een nieuwe situatie bevind, is het moeilijk voor me om los te laten. Ik kan niet loslaten zolang ik mezelf inprent dat het hoe dan ook niet perfect zal zijn. Ik ben bang de dingen niet goed te doen.

Type 1 heeft de neiging de lat heel hoog te leggen, zowel voor zichzelf als voor anderen. Zelfs als het moeilijk is, is dat geen reden om de lat lager te leggen. Hij ontwikkelt vaak een permanente aandacht voor verbetering in die domeinen waarin hij wenst te investeren. De focus ligt dan ook steeds op: ‘wat kan beter’?

Ik wil mijn spel nog zien verbeteren. Zelfs wanneer je wint, dien je jezelf af te vragen wat er verbeterd kan worden en waaraan je kan werken. Justine Hénin

Type 1 voelt een intense verplichting om perfecte resultaten neer te zetten. Zij voelen zich als het ware de enige volwassene in de kamer, de enige die ziet wat er beter kan en hoe de zaken dienen aangepakt te worden. Vandaar hoor je een Hervormer wel eens zeggen; ‘als ik het niet doe, wie dan wel?’ Het zou hen deugd doen om enkele « imperfecties » van zichzelf en van de anderen te tolereren. Dit verlicht het gevoel van verplichting om steeds alles te verbeteren.

Ik heb het moeilijk om te genieten als een taak niet afgewerkt is zoals het zou moeten zijn. Ik leer te aanvaarden dat bepaalde medewerkers de dingen niet met dezelfde precisie doen als ik.

De spanning tussen « de controle bewaren » en « loslaten » voedt zijn interne dialoog. Zijn innerlijke criticus merkt de minste ontspanning op en zal dit veroordelen. Dan komt er een stemmetje binnenin dat zegt; ‘Oei, dit is het begin van het einde. Je moet je nu direct herpakken!’. Op die manier houdt de innerlijke criticus het automatische gedragspatroon in stand.

Ik ben efficiënt, nauwkeurig en betrouwbaar. Wat kenmerkend is voor mij, is dat het vooruit gaat. Ik heb nooit iemand ontmoet die zich vragen stelde over de kwaliteit van mijn werk. Terwijl ik daarentegen voortdurend mijn eigen audit uitvoer. Ik zie de gebreken van het systeem en mijn beperkingen. Ik ben kritischer dan mijn bazen. Als ze me een gouden medaille zouden geven, zou ik haar weigeren.

Ik heb het moeilijk om te stoppen. ’s Avonds moet ik me een ogenblik concentreren en zeg tegen mezelf: “nu ga je slapen”. Ik zou in staat zijn om verder te lezen, om meer informatie op internet te zoeken, om te schilderen, te behangen, … . Wanneer ik ’s ochtends thuis moet vertrekken, zeg ik tegen mezelf dat ik de vaat zou moeten doen, dat ik beter de kamer zou kuisen alvorens te vertrekken, … . Ik moet mezelf grenzen stellen. Dat is heel erg moeilijk.

Maar wanneer de Hervormer zich in een voldoende veilige omgeving bevindt, ontspant hij toch wat meer, waardoor hij in staat is te herbronnen. Op dat moment slaagt hij erin de strijd tegen de imperfecties te staken en de stem van de innerlijke criticus het zwijgen op te leggen. Waar er voor de Hervormer meestal maar één juiste weg is om het doel te bereiken, zal hij in ontspanning meer openheid aan de dag leggen en hierdoor meer creativiteit verwerven.

God, verleen me de sereniteit om de dingen te aanvaarden die ik niet kan veranderen,
de moed om de dingen te veranderen die ik wel kan veranderen,
en de wijsheid om het verschil tussen beide te weten.
Het sereniteitsgebed.

Facebook